دانلود رمان

دختری چون سیب سرخ، پاک و بی‌گناه، درگیر نقشه‌ای می‌شود که هدفش انتقام از خاندان درخشان است. پسری از تبار گرگ، با بهره‌گیری از او و پسرعمویش، آبرو را نشانه می‌گیرد. ازدواجی اجباری برای خاموش کردن آتش رسوایی، و عشقی که در دل این اجبار شعله‌ور می‌شود. اما با وجود زن دوم، آیا این عشق به ثمر خواهد نشست؟

چشمانش، آن نگاه عمیق و آرام، می‌توانست دل‌ها را به هم بریزد و میان مردان رقابت بیافریند. اما مردی که در دلش تمنای آرامش شکل گرفته بود، می‌دانست که این دختر فراتر از زیبایی‌ست. او آرزو داشت که بتواند با صداقت و احترام، دل او را به دست آورد. شاید این نگاه، آغازگر فصل تازه‌ای باشد.

امیرارسلان، رئیس مقتدر گروه آلفا، در لحظه‌ای پرتنش به ماهگل نزدیک می‌شود. اما ماهگل، با تمام توان، تلاش می‌کند از این موقعیت خارج شود. این برخورد، نه‌تنها رابطه‌ی آن‌ها را دگرگون می‌کند، بلکه پرده از شخصیت‌های پنهان‌شان نیز برمی‌دارد.

در شب زمستانی، پسر جوانی با ذهنی مشوش از خانه‌ی والدینش بیرون می‌زند. در مسیر بازگشت، صدای درگیری او را به سمت کوچه‌ای تاریک می‌کشاند. مهاجمان با دیدن او فرار می‌کنند و تنها یک نفر زخمی باقی می‌ماند. پسر او را به خانه‌اش می‌برد و در آنجا متوجه می‌شود که آن فرد، دختری‌ست که در لباس پسرانه، از چیزی یا کسی گریخته...

تصویرش در اخبار مثل ضربه‌ای بود به قلبم. دختری که از اعتماد، امنیت و آرامش محروم شده بود. من، با گذشته‌ای تاریک و مأموریت‌هایی که هیچ‌کس نباید بداند، تصمیم گرفتم برای او تغییر کنم. وانمود کردم که مردی معمولی‌ام، اما هر لحظه از روز مراقبش بودم. آیا روزی خواهد فهمید که من کی هستم؟

نویان پسری‌ست که در مواجهه با احساسات آنالی، دچار سردرگمی می‌شود. وقتی متوجه می‌شود که آنالی به او علاقه‌مند شده، تصمیم می‌گیرد حقیقت را کشف کند. در این مسیر، با نشانه‌هایی روبه‌رو می‌شود که نشان می‌دهند آنالی ممکن است از دنیای جن‌ها آمده باشد. آیا این حقیقت دارد؟ یا اینکه فقط ذهن نویان درگیر یک توهم شده؟

در شهری که قوانین خود را دارد، ساحل دختری متفاوت است؛ آزاد، بی‌پروا و غیرقابل‌پیش‌بینی. مردی که زندگی او را دگرگون می‌کند، کسی است که در برابر لجاجتش تسلیم نمی‌شود، بلکه خودش را به چالش می‌کشد.

رازهای خاموش او از بچگی یاد گرفته که دنیا برای کسانی که سکوت می‌کنند، سخت‌تر است. اما وقتی عشق راهش را به قلبش پیدا می‌کند، آیا می‌تواند راهی برای بیان احساساتش بیابد؟

چشمانت، بی‌آنکه بخواهی، مرا به آغوشی کشاند که تلخی‌اش از جدایی هم دردناک‌تر بود. در لحظه‌هایی که زمان از حرکت ایستاده بود، گم شدم. هر ثانیه، بیشتر در تو فرو می‌رفتم، بی‌آنکه بدانم چرا. و آغوشت، به جای آرامش، مرا در خود شکست. نمی‌دانم چگونه عاشق سردی‌ات شدم…

افروز راهی را طی می‌کند که نه مقصدش را می‌داند و نه آن را می‌خواهد. هر گامش زیر بار اجبار و بی‌میلی‌ست، اما ایستادن را نیز نیاموخته‌است.